فصل نوزدهم در پيرى و جوانى و شرط آن مثل « 1 » در هنگام جوانى پير عقل و خويشتن‌دار باش . و مايهء عزّت و سبب تقدّم كمال نفس و خرد دان ، نه كبر سن و معمّر بودن . چه اى بسا پير كه به سبب عدم تحصيل اين معنى و وجود تقصير در اكتساب فضايل از جوانان مؤخّر باشد . بيت جوان خردمند پوزش پذير * سزد گر نشيند به بالاى پير پس شرف به حصول معانى است نه به پيرى و جوانى . شعر عقل شرف جز به معانى نداد * قدر به پيرى و جوانى نداد سنگ شنيدم كه چو گردد كهن * لعل شود ، مختلف است اين سخن

--> ( 1 ) - اگرچه در ورق 231 رادهء اتصال به صفحهء بعد وجود دارد آغاز شدن فصل با « مثل » از موارد شاذست .